Data: 19.08.2009

Zgodnie z definicją wolontariat to dobrowolna, bezpłatna, świadoma praca na rzecz innnych, wykraczająca poza stosunki rodzinne i przyjacielskie – a zatem jeśli pomagasz babci lub przyjaciółce, nie oznacza, że automatycznie jesteś wolontariuszem. Łacińskie określenie „volontaris” oznacza dobrowolny – i to jest fundament każdej działalności wolontariackiej. Osoby decydujące się na bezinteresowne (nieodpłatne) poświęcenie swojego czasu, energii, nierzadko  własnych pieniędzy, robią to z własnej woli, z odruchu serca, z chęci zmiany świata i często siebie samych. Gdy rozmawia się z wieloma wolontariuszami, często – poza kwestią pomocy innym - pojawia się kwestia samorealizacji i pewnego rodzaju samodoskonalenia.

„Potrzeba zmiany świata zaczyna sie od potrzeby zmiany samego siebie, a siebie można zmienić, podejmując coś zupełnie niezwiązanego ze swoim życiem. Jednocześnie jednak, decydując się na opiekę nad istotami bezbronnymi, jakimi są w moim przypadku koty, mam świadomość, że zmieniam chociaż fragment świata, zostawiając malutki okruch dobra w postaci szczęśliwego, mruczącego na kolanach swojego pana zwierzęcia” - mówi Gosia Biegańska, wolontariuszka z Fundacji Kocie Życie z Wrocławia (www.kociezycie.pl).

Aby zostać wolontariuszem najważniejsza jest motywacja – to ona pcha do działania, sprawiając, że nie jest to tylko „słomiany zapał”. Jednocześnie musi ją też znać organizacja, która przyjmuje nową osobę. Świadomość tej motywacji jest bowiem kluczową sprawą dla efektywnej pracy wolontaryjnej. Poza zmianą świata, siebie i potrzebą serca, powodem decyzji o zostaniu wolontariuszem często okazuje się być chęć bycia potrzebnym, chęć zdobycia nowych umiejętności (też zawodowych) czy nawet kontakt z nowymi ludźmi. Co człowiek, to inny powód - najważniejsze są jednak efekty, a więc właśnie zmiana malutkich fragmentów świata.

Przykładem przedsięwzięć społecznych działających na zasadzie wolontariatu jest Polski Czerwony Krzyż, Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy czy Amnesty International – to jedne z najbardziej znanych. Jednak aby zostać wolontariuszem nie trzeba koniecznie szukać możliwości właśnie tam. Każdy dom dziecka, hospicjum, schronisko dla bezdomnych czy schronisko dla zwierząt potrzebują pomocy. Wszędzie potrzebne są osoby, które poświęcą energię i ofiarują uśmiech tam, gdzie go brakuje. Osoba decydująca się zostać wolontariuszem musi zdawać sobie przede wszystkim sprawę z ogromu odpowiedzialności, który na nią spada. Musi być słowna i nie wolno jej składać pustych obietnic. Każde niedotrzymane słowo sprawia zawód i pozostawia nieofność względem innych wolontariuszy. Równie ważna jest dyskrecja, oczywiście w przypadku współpracy z ludźmi. Przyszły woluntariusz powinien być osobą otwartą na inne pomysły, tolerancyjną, akceptującą inny niż swój punkt widzenia. I być chętnym do ciagłej nauki. Dlatego decyzję taką należy podejmować roztropnie, z pełną świadomością jej konsekwencji – nie każdy nadaje się na wolontariusza. Ważna jest także wiedza, zdolności, przygotowanie do danej pracy. Zgodnie z polskim prawem kwalifikacje są niezbędne i trzeba mieć odpowiednie kursy czy badania lekarskie, w praktyce wymagania te są ustalane wewnątrz „zatrudniającej” organizacji. Należy więc wybrać się do miejsca, w którym chce się pełnić slużbę i na miejscu dowiedzieć się, co trzeba spełnić, by ją rozpocząć. W przypadku osoby niepełnoletniej konieczna jest zgoda  rodziców lub opiekunów prawnych. Pracę wolontaryjną można wykonywać zarówno raz w tygodniu, jak i codziennie.

Jeśli się zdecydujesz, poszukaj miejsca, w którym najlepiej zrealizujesz swoje powołanie. Warto wejść na stronę Centrum Wolontariatu (www.wolontariat.org.pl). Tam, w „skrzynce dobroci” znajduje się baza wolontariuszy i placówek, wśród których można znaleźć „swoje miejsce”. Również jeśli jesteś w potrzebie lub pracujesz w placówce szukającej „ochotników”, możesz znaleźć właśnie tu kogoś właściwego. Interesujące informacje znajdują sie też na stronie www.wolontariat.ngo.pl – przewodnik dla wolontariuszy, prawo, rys historyczny i inne ciekawostki.